Өлең, жыр, ақындар

Ульба жағасындағы кеш

  • 14.08.2018
  • 0
  • 0
  • 1886
Сол түнгі аспан тұнық тым,
Ән қалқыған жырақта.
Сол бір ғажап тымық тұн,
Қайталанбас бірақ та.
Ульба үсті шымырлап,
Ақшабаққа көмілген,
Сол түні үнсіз сыбырлап,
Жұлдыз да ұзақ көз ілген.
Бар маңайды түн жайлап,
Маужыраған бір қалып.
Жағалауда тұрды ойлап,
Ақ қайындар ырғалып.
Ұйқылы-ояу тұр дала,
Тыныстап бар тіршілік.
Тек — танымсыз бір ғана,
Аунайды Ульба күрсініп.
Жалтылдап толқын құбылып,
Жатады құшып нұрлы айды.
Жалт қарайды бұрылып,
Жаныңды тербеп жырлайды.
Ағады Ульба ақыраған,
Құшып қайың етегін.
Бірін-бірі сапыраған,
Көремін толқын жетегін.
Қандай әсем кеш еді,
Сыңғырлаған сұлу үн.
Күндер жылжып көшеді,
Кеудеме құйып жылуын.
Толқын әнін ал тыңдап,
Сырлы, тұнық ол аса.
Жалғыз қайық қалтылдап,
Кетті жүзіп оңаша...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайта жанып

  • 0
  • 0

Арманның жұлдызы қайта жанып,
Сырлар құйып сыбырлап айтады анық.
Ұмыт болған ойнақты от мінез-ай,
Тұғырына қоныпты қайта айналып.

Толық

Сағыныш тамшылары

  • 0
  • 0

Көп–ау жандар арманына жетпеген де, жеткен де
Өмір құшқан ақын жаны лапылдаған от кейде.
Гүл атқызам ақ арманды көктеменің өзіндей,
Өр теңіздің өзі берген тасқыны бар тек менде.

Толық

Көрініс

  • 0
  • 0

Бүгін қандай табиғат жарасымды,
Бейне бір күліп тұрған бала сынды.
Бұрын-соң көрмегендей күйге салар,
Бойына жинап алып бар асылды.

Толық

Қарап көріңіз