Өлең, жыр, ақындар

Көгілдір тау

  • 14.08.2018
  • 0
  • 0
  • 4262
Жері сортаң тебе де аппақ, жол аппақ,
Жолдар жатыр жердің бетін жолақтап.
Өркеш таулар, қоңыр таулар тіркесіп,
Бұйра құмды жастаныпты созақтап.
Бір кездегі жел суырған құм дала,
Көштер өткен, сыңсу айтып қыз бала.
Қоңыр белден аттандырып жалғызын,
Шалғайымен көзін сүртіп тұрды ана.
Ол бір күндер өткен еді-ау ертеде,
Өкінішпен өзекті енді өртеме.
Сыпсыңдаған өсекші жел, сырнай жел,
Сыбырлай ма, соны аңыз ғып шерте ме.
Күн келеді жердің бетін нұрға орап,
Мен күлемін жүрегімді жырға орап.
Дос күледі жаз көңілін жайып сап,
Көрікті ауыл көңіл қанбас мың қарап.
Жел еседі селеу басы ырғалып,
Шөлдеп келген көз сусыны бір қанып.
Таулар өзін көк сағымға тұр малып,
Кетсем, шіркін, сол қалпыңды бірге алып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тауларға қарап

  • 0
  • 0

Жапырақтан таққан сырғасын,
Шалғайдан көрдім шың басын.
Тауларға асқақ ұн қатам,
Тағат қып бір сәт тыңдасын!

Толық

"Алтын жазық"

  • 0
  • 0

Күресуден көрмеген халқың қажып,
Ел көсемі — қашан да алтын қазық.
"Ақын болса толғанып, қалсын жазып",
Дегендей, тербеледі "Алтын жазық".

Толық

Жүреді ұдай

  • 0
  • 0

Қызықтырып сонадайдан
Атпаған таң, келер күн,
Бір соқпағын қуып келем
Мен де осынау өнердің.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар