Өлең, жыр, ақындар

Бабаларым

  • 14.08.2018
  • 0
  • 0
  • 1770
Бұл бабам су кешіпті, от кешіпті,
Бір өзі қиындықпен беттесіпті.
Қайсарлығын содан-ақ көрмейсің бе,
Денесінен қылыш пенен ет кесіпті.
Жүйрікпен, тұлпарменен жосылыпты,
Дүбірлетіп даланы жасыл түкті.
Білемін мен айтпай-ақ бар мінезін,
Жасырғанмен қаншама ғасыр тіпті.
Батыр екен жау көрсе тұралмаған,
(Ер болып па, бүркіттей бүре алмаған).
Ән қалықтап ұзақ таң қой шетінде,
Күй төгіліп тасыпты мың арнадан.
Киіз үймен отырып кәрінде ақпан,
Қулық емес бұл бабам малын баққан.
Ән мен зарға құндақтап кең даласын,
Игерілмей бойында дарын жатқан.
Жол да қашық, шұбалаң дала қашық,
Жел толқындар ат жалын ала қашып.
Бірде оны, бірде ол алып соғып,
Өтіпті той өмірмен жағаласып.
Бұл бабам азап көрген, қызық көрген,
Бір "тәубе" бәріне де төзіп берген.
Сол бабалар тұрғандай қарап маған,
Қырандай шындар үстін кезіп келген.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ата-мекен

  • 0
  • 0

Мекен ғой бұл тұлпардың ізі қалған,
Көкжиекті жүріпті жүзіп арман.
Домбырадан бір мезгіл күй толастап,
Арулардан нәзік ән үзіп алған...

Толық

Келемін алуан ойлар ырқыменен

  • 0
  • 0

Абайдың көшесімен бойлап төмен,
Еске алып, талай істі ойлап келем.
Ақынның дана жыры санамызға —
Қалған ғой, қашаннан да орнап терең.

Толық

Ақ қайыңдар

  • 0
  • 0

Ақ қайыңдар алқаптарды алқымдап,
Кешкі арай жатыр шынды алтындап.
Самал желмен желпінеді тау тұтас,
Бой жазып бір таза ауада салқындап.

Толық

Қарап көріңіз