Мен неге кеш ұқтым – Марфуға Айтқожина

Барады бұлттарды кешіп күн,
Сәулесі жер бетін есіп мың.
Далада еркіндеп өсіппін,
Жыл озды мен біраз кешіктім.
Даланың тынысын есіттім,
Даланың суларын кешіппін.
Далада жатады көшіп күн,
Бірақ, мен бақытты кеш ұқтым.
Сенсіз бұл үйде ән де тынады!
Домбыра томсарып тұрады.
Сен келсең көңілге жаз орнап,
Салтанат-сауығын құрады.
Отырам сен жоқта қарайлап,
Іздейді қарайлап бар аймақ.
Отырам күтумен бөгеліп,
Таусылып қалғандай барар жақ.
Барады бұлттарды кешіп күн,
Сәулесі жер бетін есіп мың.
Мен неге бақытты кеш ұқтым,
Мен неге өмірден кешіктім...