Өлең, жыр, ақындар

Қимайды көңіл...

  • 16.08.2018
  • 0
  • 0
  • 3413
Біреуге ерте бұл ажал,
Біреуге кештеп келуде.
Білмесең де, өмірде
Қимайды көңіл өлімге...
Біреуге ерте бұл ажал,
Біреуге кештеп келуде.
Шырағың сөнді-ау сенің де,
Қимайды көңіл сенуге...
Иесіз үйдің төрінде
Көз жасын біреу төгуде...
Сыйласпай тірі кезінде,
Егіл мейлің, егілме,
Қимайды көңіл өлімге...
Десе-дағы жетілдік,
Көрді ме кейде жетімдік...
Кешті екен бастан не тірлік,
Өмірден кетті өкіндік...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара шың

  • 0
  • 0

Бұлт үйіріліп, шоғырланған басына
Қара шыңның келіп тұрмын қасына.
Өн бойына ораныпты сұр тұман,
Тұрса керек, қараулығын жасыра.

Толық

Жүрекпен сырласу

  • 0
  • 0

Дейді маған дәрігерім, қозғалма,
Бірақ ақын ойланбайтын, кез бар ма.
Ақ палата ішіндегі тірлікпен,
Тағы да бір қимас күнім озды алға.

Толық

Алатау – достық күмбезі

  • 0
  • 0

Тау жайлы ақын қалай толғансын жай,
Ойларым тасқындайды жолға сыймай.
Алыстан Алатауым жалт қаратар
Мызғымас достығымның ордасындай!

Толық

Қарап көріңіз