Таңғы шық

Меруерттей мөлдіреді,
Шөп басына шық тұнып.
Гүл желегі желбіреді,
Нәзіктігін ұқтырып.
Тау қыраны зулап өтті
Қанатымен ықтырып.
Қыр басында қызыл түлкі
Індетеді бұқтырып,
Қыранға тән — мықтылық!
Тау өзені гүрілдеді,
Тентек толқын таласып.
Жасыл құрақ дірілдеді,
Тербелгені жарасып.
Бір-біріне жанасып.
Самырсындар сап түзейді,
Алыстарға қарасып.
Ару шопан жасыл беттен —
Бара жатты әрі асып,
Нұрға толып,
Сырға толып қарашық...
Жапырақтан шық тамады,
Ерке қыздың жасындай,
Сұлулыққа сұқтанады,
Адам жаны осындай
Сүйсінгенін жасырмай!
Жалт етіп жанар жасындай,
Ақықтың інжу тасындай!..