Өлең, жыр, ақындар

Тау аңғары

  • 16.08.2018
  • 0
  • 0
  • 4749
Сан жолдың тоғыстырған тарауларын,
Көріп пе едің құзар шың,
Тау аңғарын.
Нұрланады өзіне жинап алып,
Күннің алтын сәулесі, бояуларын.
Өзені анау құздардан құлаш ұрған,
(Сияқты қара бұрым — бұратылған).
Еркелігін асырған арудайын,
Ақша бұлт шың иығына
Тұр асылған.
Жетелеп бірін-бірі алып қашып,
Жатыр шынды толқындар
Жарып тасып.
Жартастар елең қылмай паңданады,
Мінез ғой, қалған оған қалыптасып.
Мақпал жаз ба, ұйтқыған —
Қырау қыс па,
Көңіл тынар, даладан бір ән құшса.
Құзар шындар еркесі кең даланың,
Қандай арман бар екен қыран құста.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кама жағасында

  • 0
  • 0

Соққан самал айықтырды ойдан бір,
Жағалауда бір топ бала ойнап жүр.
Жасырмайды таңырқана қалғанын,
Дей ме әлде, "бөтен адам қайдан жүр..."

Толық

Жан еді ғой аяулы

  • 0
  • 0

Мынау бұлттар неге ғана төнеді,
О, табиғат, күрсінесің сен неге.
Аспан да әне, жасын іркіп төгеді,
Өксу бар ғой деміккен бұл желде де.

Толық

Соғады жүрек

  • 0
  • 0

Нұр күлкісі жүзінен айықпаған,
Отыр жалғыз теңселіп қайықта адам.
Бәйек болып ерке өзен келе жатыр,
Толқын-толқын құшағын жайып маған.

Толық

Қарап көріңіз