Өлең, жыр, ақындар

Бұрым

  • 16.08.2018
  • 0
  • 0
  • 2036
Тынысың кең-ау сенің, қайран дала,
Қанбаспын қызығыңа,
Сайранға да.
Жаңа түскен келіндей жасауы мол,
Жайнатып көз алдыңа жайған жаңа..
Асқар шындар мекені-ау, шынарлардың,
Мен өзіңе ерекше құмар жанмын.
Сағынсам сағымдардың арасынан,
Момақан қалпың менен мұнарландың.
Еркелейсің мендегі ерікті ала,
Кете бардым үн-түнсіз еріп қана.
Күмбезіне күй өрген сері далам,
Жарандар, сенбесеңдер келіп қара.
Кете алмассың сен одан тегіндікпен,
Жартастар томсарады шерін бүккен.
Ақбас шыңдар бейне бір арулардай,
Сонау бір майдандағы —
Жарын күткен.
Қалайша мен өзіңді сағынбаспын,
Қара жолдың, ақ нөсер, шаңын бастың.
Бір бұрым боп төсіңнен құлар болсам,
Басқа тілек тілеп те жалынбаспын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайран, талқы таулары-ай!

  • 0
  • 0

Өлеңнің өніп жатса тасқа гүлі,
Жұртына жетіп жатса асқақ үні.
Табаны аумай өтсе туған жерден
Адамның болар ма екен басқа мұңы?!

Толық

Наз

  • 0
  • 0

Арманға құлшындырар сенім деген,
Жоқ, сірә, бөтендігің сенің менен.
Сәттілік көрген сайын қадамыңнан
Сергимін,

Толық

Құтты мекен

  • 0
  • 0

Жатырсың кең көсіліп, құтты мекен,
Жаныңды біреу мендей ұқты ма екен.
Сыңғырлаған бұлақтың сұлу үнін,
Құмартқанда кәусардай жұтты ма екен.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар