Жүреді ұдай – Марфуға Айтқожина

Қызықтырып сонадайдан
Атпаған таң, келер күн,
Бір соқпағын қуып келем
Мен де осынау өнердің.
Дүлей күшті тылсым күйге
Бағындырған толқындай,
Соғыламын жағасына
Өмір — атты кемердің.
Жүрем кейде жалын құшып,
Бал сезімге бағынып,
Жолдан талай оралдым да
Арман тауым шағылып.
Адам тұрғай жан жүректі
Елжірете балқытқан,
Жүрем кейде туған жердің,
Тастарын да сағынып.
Көп–ау шіркін, асыл мұрат,
Арман атты биіктер,
Сағым болып қашса арманың,
Самал болып қуып көр.
Сараң тағдыр жалғыз соны
Сыйласа егер ол баста,
Сірә, менен қызғанба сен
Мөлдірлікті, тұнық көл.
Ән тербесем естімеген
Сәл сабыр ет, тыңдап қал,
Борық оймен босаңсысам
Төске сал да шындап та ал.
Жүреді ұдай толғандырып:
Өткені мен келері —
Өмірдегі шешуі жоқ,
Түйіні көп жұмбақтар...