Келдің бе, жаным, көктеммен – Марфуға Айтқожина

Келдің бе, жаным, көктеммен,
Күтіп жүр ем көптен мен.
Көрмейді тағдыр,
Қатал ғой,
Көз жасынды төккенмен,
Келдің бе, жаным, көктеммен.
Келдің бе, жаным, көктеммен,
Лебің бе сенің —
Өпкен жел.
Қашықтата алған жоқ,
Қанша уақыт өткенмен,
Келдің бе, жаным, көктеммен.
Келдің бе, жаным, көктеммен,
Гүл ертеңде
Бөктерден.
Көк таулар тұрды қалқалап,
Көкжиекпен шектелген,
Келдің бе, жаным, көктеммен.
Келдің бе, жаным, көктеммен,
Жанымды өртеп
От деммен.
Қаңтардың қатқыл қысыңдай
Күндерім сенсіз өткерген,
Келдің бе, жаным, көктеммен.