Өлең, жыр, ақындар

Ауыл барсаң

  • 22.08.2018
  • 0
  • 0
  • 3987
Ауыл барсаң,
Тауларын аралай бар,
Қаптап өскен қарсы алар қарағайлар.
Күнше күліп бөбектер шықса алдыңнан,
Қолыңды алар қуанып нар ағайлар.
Ауыл барсаң,
Тауларын аралай бар,
Саған тұғыр шындары,
Маған айбар.
Айдындарда сабырлы сазан тулап,
Жарқ-жұрқ етіп шағала жағада ойнар.
Ауыл барсаң,
Даласын аралай бар,
Ой мен қырын,
Көлдерін сағалай бар.
Ат тұяғын көгілдір нілмен бояп,
Үзеңгіңе оралар көгорайлар.
Ауыл барсаң,
Тауларын аралай бар,
Жадыратар жаныңды жағажайлар.
Қарағайлар секілді қаулап өскен
Санаңда да самсаған қалады ойлар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сырласу

  • 0
  • 0

Айтпашы, әже, ойынды түсінемін,
Көңіл жүдеп, енбесін түсіме мұң.
Сырым аулақ болса егер сол жандардан,
Неліктен маңдайға әжім түсіремін?..

Толық

Сырлы дүние

  • 0
  • 0

Мынау кеудем қашаннан да армандардың тұрағы,
Айна көлдің жанарлары мөлт-мөлт етіп тұнады.
Тынымы жоқ толқиды кеп аққу үміт ілгері,
Жалынға орап жастығымның зулайды алға күндері.

Толық

Шырын

  • 0
  • 0

Қарлығаш қанатындай дірілдеген,
Қос өзен жарыса аққан Шырын деген.
Сұлу үнді күлкідей сыңғырлайды,
Жасырып жатқан жоқ қой түгін менен.

Толық

Қарап көріңіз