Асыға күтудемін дүйсенбіні

Асыға күтудемін дүйсенбіні,
Қалқам-ай,
Қанша мән бар,
Білсең мұны?
Жоқ менде табынатын басқа тәңір,
Көңілдің қуанышы,
Бір сен мұңы...
Асыға күтудемін дүйсенбіні,
Көзіңнің төгіледі күлсең нұры.
Кеткендей құшағыма көктем сыйып,
Сол сәтте жаным менің бір сергіді.
Асыға күтудемін дүйсенбіні,
Жүректің жеңілдер ме сүйсем жүгі?..
Жұбатар жылы леппен ескен самал
Түн бойы қалжыраған гүл-шерліні...
Жан бар ма, сірә, көңілім бүтін деген,
Ғұмырың өтеді екен күтуменен.
Ол-дағы сарғайтады,
Сағынтады,
Оралмай оңайлықпен ұтымды өлең.
* * *
Біреуді дәл өзіңдей аңсап па едім,
Емес бұл тез сөнетін жаңсақ сезім.
Жарығын сөндірмейді үміт-шырақ,
Қашанғы қалғанынша қаусап төзім.
Білемін
Сенде сенім,
Қуат барын,
Нұрына жанарыңның шуақтадым.
Жаңғыртып жасын ойнап,
Төгіп өтті,
Жанымның жамыратып құрақтарын.
Кім білсін тұрарымды қанша гүлдеп,
Кездесер сәттерімді аңсадым көп.
Тағдырға риза болып өтер едім,
Ұрпаққа махаббатым қалса жыр боп!
* * *
Қайран жүрек болып кейде қан-сорпа,
Күзді күнгі жапырақтай жан солса,
Шіркін өмір,
Арта түсіп қадірің,
Күңгірт тартар жиған-терген сән-торқа.
Өкінбеймін,
Тірліктегі мұңыма,
(Еншім ғой деп қабылдаймын мұны да,
Бәрінен де кетем бір сәт айығып,
Атамекен бөгіп тұрсаң нұрыңа.
Ойларға орап,
Талай-талай өтті күн,
Сағынышын талшық етіп жетті үнім.
Ортаңа кеп отау тігіп отырмын,
О, туған жер,
Борышым да көп бүгін.
* * *
Саған жайдым жапырағын жанымның,
Пендемін ғой,
Кейде ойымнан жаңылдым.
Есеңгіреп,
Қайта жидым есімді,
Ақтығынан,
Пәктігінен жанымның.
Сені сүйдім,
Менде титтей жоқ кінә,
Бір сен үшін уыстадым шоқты да.
Бірге көрдім ауырлықтың азабын,
Бірге көрдім баршылықты,
Жоқты да.
Бізді тосып тұрды алыста биіктер,
Екеумізді бірге өсірді сүйікті ел.
Ақын едім еркелеген өмірге,
Маңдайымнан жүрген адал құйып тер.
Адалдықтан бастап едім жол басын,
Өзіме аян аласаға қонбасым.
Арыма сен
Кездерінде қызғанған,
Болсаң егер бір ғұмырлық жолдасым.