Өлең, жыр, ақындар

Перзенттік парыз

  • 28.08.2018
  • 0
  • 2
  • 5801
Анам Бекзадаға

Жылдан жылғы жаз-дағы жайдарырақ,
Жарқырайды шақырып айна бұлақ.
Бар дүние елжіреп тұрғанменен,
Мейріміңдей өзіңнің қайда бірақ.
Сағындырып бар мейірім, бар ыстығың,
Көктем келді кеудемде тоғысты мұң.
Қабіріңе бір уыс топырақта
Сала алмадым, кеш, ана, борыштымын.
Оралмассың деп ойлау қиын маған,
Көзімде — мұң, көңілімде құйын, боран...
Iз қалдырам сен үшін жылдарға бұл
Сыбағасы өзіңе бұйырмаған.
Күнді еске алып мейірімнен тарықпаған,
Жақсылыққа бір сәтте жарып қалам.
Есіміңді енді мен жырыма орап,
Болашаққа қастерлеп алып барам!
Тay үстінде шуақты тұман басым,
Тұманның түбін енді кім аңдасын?
"Жаннаттан Алла орын нәсіп етсін" —
Сен менің күнделікті дұғамдасың.



Пікірлер (2)

Сәуле Жанпейс

Анамның жатқан жері жаннатта болсын осы өлең жүрекке тиді

Сәуле Жанпейс

Өлең жолдары арқылы анама сағынышым бастады

Пікір қалдырыңыз

Ая София

  • 0
  • 0

Бұл сарай — сәулетімен бірге өзінің
Қоңырауы мезгілдің бір кезінің.
Түйсігі туа бөлек жүрек керек
Түсініп тыңдау үшін күмбез үнін.

Толық

Шағанның жағасында

  • 0
  • 0

Ертеңгі сыйды кім білген,
Бір күнін, артық бір күннен.
Көрмеген Шаған, мінекей,
Жағаңа келіп тұрмын мен.

Толық

Күн шыққанда күліп оян

  • 0
  • 1

Көктем келсе — құлпырар гүл әрқашан,
Жапырақ жайса — бітеді шынарға сән.
Ештеңеге шаттана алмайсың сен —
Қаулап өскен шалғынға қуанбасаң.

Толық

Қарап көріңіз