Гүлбахор – Марфуға Айтқожина

Жаны нәзік,
Үлбірек мақтасындай,
Сазы нәзік
Айтатын жатқа тынбай,
Үні нәзік
Сайрампаз бұлбұлыңдай,
Қағып көрші жүректің қақпасын жай.
Қара шашы төгілген жібектейін,
Жанарына тұндырған Нурек көлін.
Ақша жүзі алаулап нұрланғанда
Тарқатады талайдың жүрек шерін.
Қияқ қасты,
Айқасқан қалың кірпік
Жібермей ме жігіттің жанын жылытып,
Сұлулығын әсемдеп сыңғыр күлкі,
Салтанатқа тұрғандай малындыртып.
Бар мінезі бойына жарасымды,
Еркелігі есті алған бала сынды.
Шын періште – Фарсының сол сұлуы
Тал бойына тоғытқан бар асылды!