Айбының бар

Дұшпаның жасқанардай.
Ақылың бар
Жұртыңды басқарардай.
Көңілің бар
Дос-жарға көл-дария,
Жүрегіңнің пәктігі ақша қардай.
Бәрі де бар жанға тән қасиеттің,
Тамсандырдың талайды,
Ғашық еттің.
Біреуін де көрмеген адамдар бар
Жанына ерген жасында қасіреттің.
Қиын жолды,
Қиырды басып еттің,
Жеңіл істі келмеді кәсіп еткің.
Басын шыңнан алатын тұнықтардай
Ақын жаны дейсін-ау, тасып өтсін!
* * *
Самарқау уақыт жылжып сырғанады,
Түйіліп күн қабағы,
Сұрланады.
Кешегі кездеспеген арман бейне
Кескінің көз алдымда нұрланады...
Жалын ек қаңдай қызу сол шақтары,
Ол-дағы жанға тыныс аңсатқаны.
Елесін өткен күннің ұмыта алмай,
Үзілді сағыныштың моншақтары...
Маздатып көкіректі таң шоқтары,
Өмірдің алып кетті сан соқпағы.
Сол күнді біздей ешкім аңсамаған,
Жөні бар жанар таудай жансақ-тағы.
Көктемдей көрік беріп,
Көктеп көгім,
Құйылып нөсердейін төкпеп пе едің.
Бұл күнде қайда екенсің,
Қайда жүрсің,
Қолыма қона алмаған көк кептерім!
Қайдасың,
Қайда екенсің,
Қандай күйде,
Жұлдызың жанып тұр ма,
Жанбай жүр ме?!
Мені әлде ұмыттың ба біржолата,
Белгісі қайран күндер қалмай мүлде?!
Өрмелеп жүрсің бе әлде сонар-шыңға,
Жігітті өмір талай салар сынға.
Жадырап атқан таңнан хабар тосып,
Жаутаңдап,
Қарап жүрген боларсың ба?!
* * *
Үркек көңіл сытылған сан құрықтан,
Сел к етеді абайсыз жаңғырықтан.
Түсіріп мол шуағын
Нұр-шырағың,
Жаураған кездерімде жан жылытқан.
Құлақта даусың қалды саңқылдаған,
(Даусыңды қидың өзің,
Бәлкім, маған).
Ыстық. дем,
Ыстық жүрек жалыныңнан
Жерім жоқ күні бүгін салқындаған.
Дариға-ай,
Оны ұмытар мен емеспін,
Ұмытсам мені мүлде елемессің.
Өзің де ұмытпассың,
Ұмытпассың,
Себебі
Соғып өтер жел емессің.
Ия, мен ұмытпаспын,
Ұмытпаспын,
Мейлі ғой,
Үрейлі ойлар ұлып жатсын.
Көмеді көкірегімді толқынымен
Бұрқанған дауыл сезім,
Үміт-тасқын.
* * *

---