Өлең, жыр, ақындар

Көз жасы

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2011
Көзден тамшы домалайды бұршақ па,
Көңілге мұң оралады бұл шақта,
Болады екен бір жетіссіз әркімде,
Ауызбенен құс тістеген болсақ та.
Көзден тамшы домалайды тырсылдап,
Күбірлейді әлденені сыршыл бақ.
Айғағы ма ауыр жолдар мен кешкен,
Бұрымымда ақ талдар да жүр шындап.
Мөлдір тамшы үзіледі төсекке,
Бораған сөз мақтау, әлде өсек пе.
Албырттыққа жеңдіресің, жастық–ай,
Бұл жүректі қанша мықты десек те.
Әлде көзден аунап түскен мұң жерге,
Кейде ерік бересің сен кімдерге,
Болмаса егер қаталдықта сағыныш,
Шықпас еді жартасқа онда гүлдер де.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Армысың, ақындардың бас қаласы!

  • 0
  • 0

Ешкімнің жоқ өзіңмен бәс-таласы,
Арнасы,
Аңыздардың бастамасы,
Тұратын күмбездері көкті тіреп,

Толық

Соғады жүрек

  • 0
  • 0

Нұр күлкісі жүзінен айықпаған,
Отыр жалғыз теңселіп қайықта адам.
Бәйек болып ерке өзен келе жатыр,
Толқын-толқын құшағын жайып маған.

Толық

Сырлы дүние

  • 0
  • 0

Мынау кеудем қашаннан да армандардың тұрағы,
Айна көлдің жанарлары мөлт-мөлт етіп тұнады.
Тынымы жоқ толқиды кеп аққу үміт ілгері,
Жалынға орап жастығымның зулайды алға күндері.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар