Өлең, жыр, ақындар

Көз жасы

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1972
Көзден тамшы домалайды бұршақ па,
Көңілге мұң оралады бұл шақта,
Болады екен бір жетіссіз әркімде,
Ауызбенен құс тістеген болсақ та.
Көзден тамшы домалайды тырсылдап,
Күбірлейді әлденені сыршыл бақ.
Айғағы ма ауыр жолдар мен кешкен,
Бұрымымда ақ талдар да жүр шындап.
Мөлдір тамшы үзіледі төсекке,
Бораған сөз мақтау, әлде өсек пе.
Албырттыққа жеңдіресің, жастық–ай,
Бұл жүректі қанша мықты десек те.
Әлде көзден аунап түскен мұң жерге,
Кейде ерік бересің сен кімдерге,
Болмаса егер қаталдықта сағыныш,
Шықпас еді жартасқа онда гүлдер де.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Армысың, ақындардың бас қаласы!

  • 0
  • 0

Ешкімнің жоқ өзіңмен бәс-таласы,
Арнасы,
Аңыздардың бастамасы,
Тұратын күмбездері көкті тіреп,

Толық

Жағалаудағы ескерткіш

  • 0
  • 0

Жалғастырып кеттік біз саяхатты
Жанымыз жағалаудан сая тапты.
Еңселі ескерткіш тұр асқақ қарап,
Кескіні ойлы өрі парасатты,

Толық

Қашқын

  • 0
  • 0

Қайрымсыз уақыт еді ол қауіп төккен,
Жаңбырдай ажал бұлты жауып көктен,
Күн туып ел басына аштық,
Жоқтық,

Толық

Қарап көріңіз