Көз жасы – Марфуға Айтқожина

Көзден тамшы домалайды бұршақ па,
Көңілге мұң оралады бұл шақта,
Болады екен бір жетіссіз әркімде,
Ауызбенен құс тістеген болсақ та.
Көзден тамшы домалайды тырсылдап,
Күбірлейді әлденені сыршыл бақ.
Айғағы ма ауыр жолдар мен кешкен,
Бұрымымда ақ талдар да жүр шындап.
Мөлдір тамшы үзіледі төсекке,
Бораған сөз мақтау, әлде өсек пе.
Албырттыққа жеңдіресің, жастық–ай,
Бұл жүректі қанша мықты десек те.
Әлде көзден аунап түскен мұң жерге,
Кейде ерік бересің сен кімдерге,
Болмаса егер қаталдықта сағыныш,
Шықпас еді жартасқа онда гүлдер де.