Өлең, жыр, ақындар

Төркін

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 4540
Алдымнан жүгіре шықты бұлақтарың,
Дала ұсынды мақтадай гүл аппағын.
Сипайды салқын самал саусағымен,
Ақынға келді ме әлде сыр ақтарғың?
Көңіл – дағы тым сергек алып ұшпа,
Әлде бір көптен жүрген сағыныш па?
Әлде бір көптен күткен өңім бе едің,
Естуге бір құмартқан жазы қыста?
Сұрамаймын жаныма бер тыным деп,
Неге, маңдай, бұлайша тершідің кеп?
Жүректі елжіретіп жіберді ме,
Үзіліп шыққан дауыс "төркінім", деп?
Біте бермес далаға бұндай көрік,
Бір толқын жүрегімді тынбай көміп.
Мен тұрмын келбетіңе қимай қарап,
Алысқа ұзатылған қыздай көріп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сырлы дүние

  • 0
  • 0

Мынау кеудем қашаннан да армандардың тұрағы,
Айна көлдің жанарлары мөлт-мөлт етіп тұнады.
Тынымы жоқ толқиды кеп аққу үміт ілгері,
Жалынға орап жастығымның зулайды алға күндері.

Толық

Таңғы шық

  • 0
  • 0

Меруерттей мөлдіреді,
Шөп басына шық тұнып.
Гүл желегі желбіреді,
Нәзіктігін ұқтырып.

Толық

Құрдасқа

  • 0
  • 1

Мен сенімен құрдаспын түйдей жасты,
Құрдас үшін көңілде жүрмейді ащы.
Ащы мінез,
Ащы сөз,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар