Биіктік

Жетем деп ілгері ұдайы ұмтыламын,
Бұл өлең таптырмай-ақ жүр тұрағын.
От жүректі қамшылап ойқастайды,
Дәл түсірмей жаныңа күн шуағын.
Қойсыншы, төкпесе нұр жалынбаймын,
Өзі де от қой бүл жастық жалындайтын.
Өлең емес, мазасыз көп шытырман,
Болдым-ау бір, бос ойдан арылмайтын.
Жақсылыққа жанымды ашып едім,
Толқып бір өмірге ұсап тасып едім.
Жетпей келем биікке басып едім,
О, биіктік, сен неткен қашық едің.