Сансыраған хал

Бүгiнде
Өз жерi мен өз елiнде
Тiлiм мен дiлiм
Екi бүктелiп
Бүкшиiп тұр.
Озбыр пейiл мен
Зұлым пәрменнен
Жан-жүрек шошынып
Тiксiнiп тұр.
Әне бiреулер –
Өтiрiктi
Қардай боратып
Сапырып жатыр.
Құдай-ай,
Құдай-ай! –
Арыстай азаматтар
Оққа байланып
Атылып жатыр.
Соларды ойласам
Санам сарсылып,
Жан-жүрегiм
Ала-құйын
Дауыл боп кетедi...
Бәрiнен безiнiп
Төсегiме құласам –
Жамылған мамық көрпем
Қабiрдiң топырағынан да
Ауыр боп кетедi.