Өлең, жыр, ақындар

Биіктік

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2798
Жетем деп ілгері ұдайы ұмтыламын,
Бұл өлең таптырмай-ақ жүр тұрағын.
От жүректі қамшылап ойқастайды,
Дәл түсірмей жаныңа күн шуағын.
Қойсыншы, төкпесе нұр жалынбаймын,
Өзі де от қой бүл жастық жалындайтын.
Өлең емес, мазасыз көп шытырман,
Болдым-ау бір, бос ойдан арылмайтын.
Жақсылыққа жанымды ашып едім,
Толқып бір өмірге ұсап тасып едім.
Жетпей келем биікке басып едім,
О, биіктік, сен неткен қашық едің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кінәла мейлің

  • 0
  • 0

Кінәла мейлің,
уайымшылсың деп мені,
Кіналамаса болғаны —
адамдықтың өткелі.

Толық

Өзендердің — домбыра

  • 0
  • 0

Аяулы ел бұл далаға гүл өсірген,
Гүлжамалдай мақташы қыз өсірген.
Қайсар ел бұл қашан да қиындықпен,
Беті қайтып көрмеген күресуден.

Толық

Қыр қызғалдағы

  • 0
  • 0

Түн еді ол — қыз көзін ілмеген,
Жұлдыздар жымиып күлмеген.
Түн еді ол табиғат дүлейің
Дүниеде не барын білмеген.

Толық

Қарап көріңіз