Өлең, жыр, ақындар

Түн даланы тербетіп

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2311
Әлдилейді түн даланы тербетіп,
Анау тұрған дала ғажап желдетіп.
Дала жазық далада қыр, жыра бар,
Мінездер бар сол сияқты кем-кетік.
Айлар, жылдар жатады ұдай ауысып,
Қыз жанының төзімдерін тауысып.
Әр көкейде жетпей жүрген арман бар,
Бәрі бірдей жүрген жоқ қой қауышып.
Уақыт — ағын, кімдер оны санады,
Армандар-ай, санасыз да саналы,
Кейбіреулер мұзға мені батырса,
Кейбіреулер қуантып та алады.
* * *
Кейде, жақсы жаныңды мұң жайласа,
Кейде жақсы қуаныш тіл байласа.
Кейде, жақсы көкірегінде бұрқылдап,
Тұп-тұнық бір өлең — бастау қайнаса.
Бәрі жақсы, жаман дейтін жаман жоқ,
Түсінерсің, жүрсең егер аман боп.
Ерте емес, кештеу ұқтым япыр-ай,
Өкініш те, арман да көп, амал жоқ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бота қалған

  • 0
  • 0

Аңыз көп қалып қойған аталардан,
Атына қамшы ұрғызған қатал арман...
Жеті қабат жердің де жаны жара,
Әжімі мол, көп көрген жапалардан.

Толық

Қына басқан қарағай

  • 0
  • 0

Салмағын салса да оған мынау аспан,
Күлместен,
Күңіренбестен,
Жыламастан,

Толық

Дұғай сәлем

  • 0
  • 0

Дұғай сәлем, алыс жүрген қызыңнан,
Біле білсең мен де өзіңдей қызу жан.
Салқындығым — асқар құшқан мұзыңнан,
Қызбалығым — шаңқай күннен қызынған.

Толық

Қарап көріңіз