Оян жұртым – KAMALADDINOV

Заманнан ба әлде адамнан ба
Көңілім бәрінен қалғаннан ба?
Мен шаршап кеттім,шынымен,
Мына бес күн жалғаннан да.

Екі аяқты xайуандар көбейді,
Адамгершілік не екенін білмейді.
Қолын ұшын созып,көмек сұраса,
Өтіп бара жатып,өтірік көрмейді.

Еректер қазір жұмыс істемейді,
Тек әйелдері ғана жұмыс істейді.
Түн жарымда,жұмыстан келсе
Әйелдерің сөгіп,қайда жүрсің дейді?

Еңбек етіп байыса көре алмаймыз
Бүгінгінің адамдары біз өзі қандаймыз?
Бұл өмірде бір-бірімізді өсектеп,
Жұтып,жеп қоюға жаралғандаймыз.

Көздеріңді ашыңдар,шел басып кеткен
Қу сұмырай,ақмақ,шет-шетінен.
Міне,мен секілді ақымақ,
Өйстіп жүріп xалқытың мұның жеген.