Мен-дағы өлең жазбаймын
- 1
- 16
Мен-дағы өлең жазбаймын ермек үшін,
Ермек үшін, немесе өлмеу үшін.
Жазсам, жазам жырды мен, жасырмаймын,
Жаралы жүректерді емдеу үшін.
Кешіріңдер
Кешіріңдер, туыстар,Кешіріңдер, ағайын,
Өр көкірек бейбаққа
өкпеледің талайың.
Кірсіз көңіл ақ туын
Жоғары ұстап, ағайын.
Ақ киімге оранып,
алдарыңа барайын.
Кешіріңдер, жарандар,
Қошақаның болайын.
Сый сұрағам жасыңнан.
Мейір күткем қартыңнан.
Еркелеп ем сендерге,
Емін-еркін шарқ ұрғам,
Екенмін ғой антұрған.
Сөз өргізіп артымнан,
Арыла алмай келемін
Бала күнгі қалпымнан.
Кешіріңдер, достарым,
Кешіріңдер, қастарым,
Есім кіре бастады,
Еркелікті тастадым.
Мен мен емес, басқамын...
Естеріңе алғайсың,
еркін жүрген қалқаны.
Пікірлер (7)
Пікір қалдырыңыз
Еш нәрсенің керегі жоқ
- 1
- 6
Еш нәрсенің керегі жоқ!
Керегі жоқ, шаршадым!
Басымда ұйып тұрып алды әлемдегі бар сағым,
Өніп-өскен топырағыма апарыңдар,
Кем болып жаралғам жоқ мен ешкімнен
- 2
- 2
Кем болып жаралғам жоқ мен ешкімнен,
Кейбіреуге қарыздар емеспін мен.
Пейілімді теңізбен таластырып,
Тереземді аспанмен теңестірем.
Елена
Бұл өлең өте керемет.Өзін ұмытпауын аитқан
Азиза
Керемет
Әлия
Өте керемет
Болат
Кайран бабам, казакта ендi сендей акын бола коймас
Серікбол
Өте жақсы
Арман
Мұқағали Мақатаевтың «Кешіріңдер» өлеңі — қазақ поэзиясының жүрекке әсер ететін ең нәзік туындыларының бірі. Бұл шығарма — ақынның өз ойымен, жан тебіреніспен келген кешірім сұрауы мен ішкі сезімнің тереңдігін ашатын шынымды жыр.
Өлеңде ақын туыстарына, ағайын‑туғанға, достарына шын көңілмен кешірім сұрайды, өткенде жасаған қателіктері мен өскен кездегі жасандылықты айыптайды. Ол өзінің бала күнгі еміне, еркіндігіне, жүрек түкпіріндегі махаббат пен өкінішке шынайы түрде қарап, оқырманға терең ой сыйлайды.
Қазақ әдебиетінде кешірім мен адамгершілік туралы жазылған жырлар көп, бірақ Мұқағали Мақатаевтың бұл өлеңі жалпы адам бойындағы сезімдік нәзіктік пен рухани байлықты ерекше айшықтайды. Оның тілі қарапайым, бірақ өте мәнерлі: әр жолында — жүрекке жететін шынайы эмоция, әрбір сөзінде — жанның ақиқаты бар.
Бұл өлеңді оқыған адам өз өміріне, туған‑туысқа деген қарым‑қатынасқа қайта көз жүгіртіп, кешірім мен түсіністік, мейірімділік туралы терең ойға шомады. Мұндай поэзиялық шығармалар қазақ тілінің сұлулығын ғана емес, адамгершілік, кешірім мен сүйіспеншілік сияқты мәңгілік құндылықтарды да паш етеді.