әке

Асқар тауым, қорғаным, бұл өмірде,
Өзің барда кірбің түспес көңілге.
Жазған жырым медеу болып өзіңе,
Өтер ме екен бір парызыңды кемінде.

Сенен артық жан бар ма әке, жалғанда,
Қорған болдың мен сүрініп қалғанда.
Менен асқан бақытты жан болмас ед,
Қос қанатым өзіңмен бір болғанда.

Тәрбиенің тұнығы ғой көздерің,
Жасымнан- ақ ойға тоқып, сезгенмін.
Биігімді бағындырам мен әлі,
Арманым мен мақсатымды көздедім.