Өлең, жыр, ақындар

Қараңғы түнде тау қалғып

  • 08.03.2019
  • 1
  • 10
  • 70477
Қараңғы түнде тау қалғып,
Ұйқыға кетер балбырап.
Даланы жым-жырт, дел-сал қып,
Түн басады салбырап.
Шаң шығармас жол дағы,
Сілкіне алмас жапырақ.
Тыншығарсың сен дағы,
Сабыр қылсаң азырақ.

* * *
(М. Ю. Лермонтовтан)



Пікірлер (10)

Әлислам

ұнаған жоқ

Оразхан Жаннұр.

Менің пікірім Абай атамыздың өлеңдерінің бүкілі өте күшті деп оилаимфн.

Оразхан Жаннұр.

Мен Алам атаны жақсы көремін.

Айзере

Маған ұнады

Каусар

Маған ұнады????күшті екен

Каусар

Маған ұнады

♥️♥️♥️♥️ Аяжан

Абайх атамыз өте керемет өлеңдер шығарған
Маған ұнады ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️

Есімхан

Мықты бет! «Қараңғы түнде тау қалғып» мәтінін іздеп келіп отырмын, толық нұсқасы осында екен. Абай Құнанбайұлының Лермонтовтан аударған өлеңі – түнгі табиғаттың суреті арқылы адамға сабырлықты үйретеді. Қысқа болғанымен мағынасы терең, әні де керемет. Абай әуесқойларына міндетті түрде ұсынамын, оқып көңілім толды!

саян

унамайма окымасай даун

Дулат

Абай Құнанбайұлының «Қараңғы түнде тау қалғып» өлеңі – қазақ әдебиетінде тыныштық, табиғат пен ішкі сезімнің үйлесімі арқылы адам болмысын, сабыр мен ойлануды дәріптейтін шедевр. Бұл шығармада қазақ поэзиясының көркемдік ерекшелігі, қарапайым сөздер арқылы терең философиялық ой жеткізу шеберлігі айқын көрінеді.

«Қараңғы түнде тау қалғып, / Ұйқыға кетер балбырап…» деген алғашқы жолдар арқылы ақын бізді түннің үнсіздігі мен табиғат тыныштығына бастайды. Бұл шығармашылықта табиғат сипаттамасы адамның ішкі жан дүниесімен үндескен, және осы үйлесім арқылы оқырманға терең ой мен сабырлылықты сезіндіреді.

Бұл өлеңде Абай қарапайым тілмен үлкен мағынаны жеткізуге талпынады — оқырман өз өмірінде кездесетін қиындықтар, тыныштық пен ойлану қажеттілігі туралы ойлануға шақырылады. Сонымен қатар, поэзияда табиғат пен адам сезімінің байланысты суреттелуі қазақ әдебиетінде ерекше орын алады.

Мен бұл өлеңді оқыған сайын жан тыныштығын сезінемін, әрі Абайдың қарапайым сөздер арқылы адам сезімін суреттейтін шеберлігін жоғары бағалаймын. Бұл поэзия — қазақ тіліндегі терең философиялық поэзияға тамаша үлгі. ❤️

Пікір қалдырыңыз

Көк ала бұлт сөгіліп

  • 1
  • 9

Көк ала бұлт сөгіліп,
Күн жауады кей шақта.
Өне бойы егіліп,
Жас ағады аулақта.

Толық

Тәңірбердіге

  • 0
  • 0

Байсып, паңсып,
Көрінгенге бәлсіп,
Өзі ғана келгендей,
Дүниеге жансып.

Толық

Жақсылыққа

  • 1
  • 8

Аяғыңды аңдап бас, ей Жақсылық!
Өз басыңда жының бар бір бақсылық.
Борышқорлық – адамға қиын нәрсе,
Әрқайда өсіткізеді мал тапшылық.

Толық

Қарап көріңіз