Әңгелек

Аңсарым ауғанда қауынға
Күз сайын соғамын ауылға,
Жүремін жеп-жеңіл жас болып,
Пысқырмай шаңдатқан дауылға.
Ұмытып Алматы тауын да,
Алмалы, алмұртты бауын да,
Түрініп жеңімді алам да
Тиісіп кетемін қауынға.
Алтындай сап-сары дөңгелек
Алдымда жатады әңгелек.
Алғандай кішкене күнді үзіп,
Тұрғаным таңданып бір қызық.

---