Төрт жолдар – Әбділдә Тәжібаев

О, аспанның аласапыран бұлттары,
Түнермеңдер, төндірмеңдер уайымды.
Жетпей жатса сайтанға атар оттарың
Алсаңдаршы менің нажағайымды!
***
Жүрсем де кейде күйсіз көңілім мұңды,
Достардан табам іздеп бақытымды.
Сол бір кез - досым үшін сергіген шақ
Ашқаны зор бақыттың маған құшақ.
***
Кейде отырсам сыпайы, жақсы болып,
Кейде кеткім келеді бақсы болып.
Қиын істер бастауға қиналамын
Керегінде шабытым тапшы болып.
***
Тірек болам деп жүрсем теректей-ақ,
Барлық жұртқа мен ғана керектей – ақ.
Құдай емес, қоянның бірі екенмін,
Әуре болып әншейін жүр екенмін.
***
Ағасы жаратылса бардан - жоқтан,
Інісі жаратылған жанған оттан.
«Аға ақылды болуға тиісті», - деп
Үлкенсымақ кішіге айтар тоқтам.
***
Білемін – адам оңай жыламайды,
Ешкімнен арзан құрмет сұрамайды.
Ерліктің түзім менен анасы жер,
Жер басып тұрғанда адам құламайды.
***
Біреулер - манаурап шуаққа жылынғыш
Біреулер - сұранып боранға ұрынғыш,
Біреулер - берілгіш тыншытпас ойларға,
Біреулер - бақытты мысықша тойынған.
***
Біреудің әсем көңілі құштарлықта,
Біреудің бәсең пейлі іштарлықта.
Жақсының жарқылдаған жаны жомарт,
Жаманның жаны бейім дұшпандыққа.
***
Мен жерімде тауымның бір тасымын,
Орманымның бірге өскен құрдасымын.
Сыбырлаған құрақтың сырласымын,
Күбірлеген бұлақтың мұңдасымын.
***
Ағады өзендер тұнғанша,
Шабады семсерлер сынғанша.
Жанады жарықтар сөнгенше
Қимылдар алыптар өлгенше.