Өлең, жыр, ақындар

Балам мен өзім туралы

  • 21.03.2019
  • 0
  • 0
  • 2927
Балам менің қайнап тұр самаурындай,
Мен отырмын қасында сал аурудай.
Ол ойлайды: молайған думан - тобын,
Мен ойлаймын: азайған санаулымды.
Ол ойлайды: кетсем бір, келмесем деп,
Тозған әке тұлғасын көрмесем деп.
Мен ойлаймын: қашан ол оралғанша
Көзім көр боп, күйіктен өлмесем деп.
Ол ойлайды: сарқыла сермесем деп,
Сыбағасын жігіттің бермесем деп.
Мен ойлаймын: түбі бір есің кіріп,
Өз қолыңнан кебіндеп жерлесең деп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Осы мен

  • 0
  • 0

Осы мен қартайдым ба, кәйттім білем?
Бұлдырар көз әйнексіз көзім кілең.
Даусымның жоғалтыппын сыңғырлағын,
Сұрғылттау, сұңғылалау тартып рең.

Толық

Аралдар

  • 0
  • 0

Лапылдап барып өшті күн,
Таусылған тұсы еді айдың да.
Қоңырта келіп қонды түн
Жарқырап жатқан айдынға.

Толық

Аида

  • 0
  • 0

Зеңбірек гүрс-гүрс, жаңғырық,
Таудың беті көк тұман;
Құйып тұр оқтың нөсері,
Бояған жерді ыстық қан.

Толық

Қарап көріңіз