Ақын — батыр
- 0
- 0
Отырды ақын ойға батқан
Өлең мен жыр толған үйге,
Ұшқыр қиял қанат қаққан
Тыңнан дастан көтеруге.
Қырғыз достарыма
Жұрт едің қандай жүрегің жарқын,Жер едің қандай осынша биік!
Сенімен дос боп сүйікті халқым,
Төбем бір қалды аспанға тиіп.
Көгіңдей бұлтсыз көңіліңді көрдім,
Көзіңді көрдім шұғылалы күндей.
Ұлыңдай туған еркелей бердім,
Өзімді сенен өзге деп білмей.
Жадымда қалды жатталып сөзің –
Жатсынбай мені бауырым! - дедің
Әкеттім содан өзгеше сезім,
Сақталар оттай жанымда менің.
Ұмытпан кешкі шапағын күннің,
Ұмытпан рақат тауыңның лебін,
Ұмытпан әсем жұлдызды түннің
Қиялдай ғажап шатырлы көгін.
1949
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Сүйінбайдың домбырасы
- 0
- 0
Сонау бір қоңыр үйде оқшау тұрған
Сүйінбай жатыр үнсіз, көзін жұмған.
Аузынан қарт ақынның сөз күткендей.
Іргені айналып жүр жел антұрған.
Күн батарда
- 0
- 0
Күнде көрем жарық күнді,
Батарын баққан емеспін...
Бүгін көргім кеп
Әдейі шықтым қияға,
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
????_Ако_????
Рақмет өте керемет -
Kuatzhankyzy Saya
Бірбәле де шірбәле шірбәле де бірбәле -
Аноним
Супер
Нұрзия
Керемет