Керемет
Сыңсытып әнін салатын шеше, Елігіп жаны тыңдайтын бала. Жалынып қайта айтқызған кеше Отырған кезде оңаша ғана.
Кеудем бір жанартаудай күркіресе Көңілімнен ыстық жаңбыр сіркіресе, Қайнаған қара құйын бұлт боламын, Ойымда ойнайды ұйтқып от бораным.
«Тартып жібер, Нарекесі, сырнайды. Сырнайлатпай, сірә, көңіл тынбайды. Ұшыр, ұшыр ақ тұйғындай әніңді, Төк жырыңды, туған жұртың Тыңдайды!»
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
Нұрзия
Керемет