Уақытқа
- 0
- 0
Көзімді алдың от боп жанған, маздаған,
Сөзімді алдың адам жанын қозғаған.
Үнімді алдың жоқтарды іздеп боздаған,
Өңімді алдың бүлдіршіндей тозбаған.
Елу міні таяп келді,
Мейірімді екен, аяп келді.
«Сүйкене ғой шаршасаң», - деп
Сынбайтын бір таяқ берді.
Нұрзия
Керемет