Сайра, бұлбұл

Сайра, бұлбұл, сайра, сайра гүлдерге,
Жүрегіңнің сарқылғанша төк жырын.
Жырламасаң жазғы нұрлы күндерде
Қалмас күздің ызғарынан бір гүлің.

1955

Әбділдә Тәжібаев сайра бұлбұл Әбділдә Тәжібаев өлеңдері

Пікірлер (0)

Қария, досым едің сенетұғын,
Шерленсең сырласуға келетұғын.
Алдыңда ағатайлап мен тұрушы ем,
Жанын да жалтақтамай беретұғын.

Толық

Желбіреген жібек ту
Жиырылып барып құлады.
Жер тебіренткен ұлы шу
Жел тынғандай тынады.

Толық

Күшігім еркелей білетін,
Кейде ол шәуілдеп үретін.
Жата қап аяғын көтерсе
Көргендер еріксіз күлетін.

Толық