Жауынды көктем

Осынау жақтың күні ұдайы тұнжырап,
Жадырамай, бұлты неге түр жылап.
Менің дағы қақ айырып кеудемді,
Жарға соғып толқындайды бір бұлақ.
Көрінбеді күннің көзі шығандап,
Орман үсті бұйығады тұмандап.
Менің дағы сағынышымның көлінен,
Жалғыз аққу ұшып кетті сылаңдап...

---