Марфуға Айтқожина

Жауынды көктем

04.04.2019
0
0
1740

Осынау жақтың күні ұдайы тұнжырап,
Жадырамай, бұлты неге түр жылап.
Менің дағы қақ айырып кеудемді,
Жарға соғып толқындайды бір бұлақ.
Көрінбеді күннің көзі шығандап,
Орман үсті бұйығады тұмандап.
Менің дағы сағынышымның көлінен,
Жалғыз аққу ұшып кетті сылаңдап...

Марфуға Айтқожина жауын көктем жауынды көктем Марфуға Айтқожина өлеңдері

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тау аңғары

Сан жолдың тоғыстырған тарауларын,
Көріп пе едің құзар шың,
Тау аңғарын.
Нұрланады өзіне жинап алып,

Толық

Адамдар

Адам бар, қиындықтан алып шығып,
Адам бар, шыңырауға итеретін.
Адам бар, ойын ішке қалып бүгіп,
Адам бар кеудесінен күй төгетін.

Толық

Батырлар ауылы

Мынау тұрған —
Ауылы ма Батырдың,
Асқақ ардың,
Парасаттың, ақылдың.

Толық

Марфуға Айтқожина

Жауынды көктем

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тау аңғары

Адамдар

Батырлар ауылы

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар

Нақыл сөздер

Марфуға Айтқожина

Жауынды көктем

window.yaContextCb.push(()=>{ Ya.Context.AdvManager.render({ "blockId": "R-A-207161-157", "renderTo": "yandex_rtb_R-A-207161-157" }) })

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тау аңғары

Адамдар

Батырлар ауылы

Қарап көріңіз

window.yaContextCb.push(()=>{ Ya.Context.AdvManager.renderWidget({ renderTo: 'yandex_rtb_C-A-207161-143', blockId: 'C-A-207161-143' }) })

Басқа да жазбалар

Нақыл сөздер