Өлең, жыр, ақындар

Шымылдық

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 2791
Ғажабын-ай, самал ескен іргенің,
Жұпар иіс бүркеді ғой бір керім.
Алты қырдан аттан түсіп аялдап,
Ауыл жаққа қысыла қарап тұр "келін".
О жас қиял, жегейсің, желесің,
Діріл билеп кеткендей ме, денесін.
Иіл, келін, бүге түсші тізеңді,
Кінә тағып біреу бір сөз демесін.
Әлдеқайдан естіледі асау үн,
Тау керілді жайып тастап жасауын.
Табиғаттың соншалықты шебері-ай,
Бір бұраң бел тастан мүсін қашауын.
Тас келін тұр алуан ойға мұрындық,
Томсарады, дегендей-ақ сырымды ұқ.
Дір-дір етіп толқындайды көк мұнар,
Тау үстіне тартқан бейне шымылдық.
Өтті екен қанша қаңтар, тамыздар,
Шың үстінде бір ерекше дамыл бар.
Шымылдық тау желпін дейді мұнармен,
Келін жайлы ел аузында аңыз бар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Іздерсің сонда

  • 0
  • 0

Ауылға, достар, ал кеттім,
Серігім болар кімің бар.
Келеді кейде әндеткім,
Соны ұғып жұлдыз жымыңдар.

Толық

Ульба жағасындағы кеш

  • 0
  • 0

Сол түнгі аспан тұнық тым,
Ән қалқыған жырақта.
Сол бір ғажап тымық тұн,
Қайталанбас бірақ та.

Толық

Жамбыл ата жерінде

  • 0
  • 0

Жеріңе келіп тұрмын, Жамбыл ата,
Кеудемнен кербез көлге ән құлата.
Жасынды бер деп, сірә, тілемеймін,
Ақжолтай батаңды бер, даңғыл ата.

Толық