Өлең, жыр, ақындар

Қарлығаш пен қабан

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 6059
Қияқтай сүйір қанатын,
Қиғаштап жайып қанатын,
Қарлығаш жетіп ұясына,
Жем әкелсе баласына,
Байқап қалды қабанды.
Үйді тіреген бағанды
— Қуалай қазып үңгіп,
Жатыр екен ін ғып...
Қарлығаш қатты састы да;
— Құлатқаның жақсы ма ?
Бағанның басында,
Ұя барын қасында
Көптен бері білесің,
Достығың ба, қастығың ба?
Айтқаны - ақ сол қабанға:
— Ұя керек маған да!
Дегеннен басқа оған,
Түк айтпады қабан.
Көлгірси күліп өзі үшін,
Құшағын жайып дос болар.
Қапысын тапса өзге үшін
Ор қазатын сондайлар.
Айналаңда әлі бар.
Дос кім, қас кім ?
Танып ал!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Перекатов қалды жатып

  • 0
  • 0

Біздің жолдас Перекатов,
Қалғып кетті ойлап жатып.
Көз алдында үш жүз бе екен,
Комбайн тұр шаңға батып.

Толық

Көкала ат

  • 0
  • 0

Бәрекелді, ат бақсаң осындай бақ,
Жіп құйысқан байла да қоңырау тақ!
Сүйектері ән салсын салдыр-күлдір,
Құр тулағын қалдырып мін дағы шап!

Толық

Қой — дай-дайын "қонағасы"

  • 0
  • 0

Қозы әкелсе ұсақ келді,
Қозы орнына тұсақ келді.
Тұсақ келіп тұрысымен,
Жалақтаған пышақ келді.

Толық