Өлең, жыр, ақындар

Масылбай

  • 05.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1246
Қыс қылышын сүйретіп,
Жалт еткенде жасылдай,
Жастықтан басын көтерді,
Амалсыздан Масылбай.
Жаз басында орғызған,
Пішені жатыр тасылмай.
Жел де биыл желікті,
Тұрып алды басылмай.
Мал қора жоқ мақтайтын,
Мұның да жайы осындай.
Тесігі есікке айналып,
Есігі қалды ашылмай.
"Бітпеген біз де жұмыс жоқ!"
Деген де даңғой Масылбай,
Қысылғанын терлеген
Маңдайы тұр жасырмай.
Масылбай барған бір үйден,
Қалмайды қазан асылмай.
Түбінен ұрған шыныдан,
Он рет тығын ашылмай.
Қалған емес, япырмай,
Үй көрсе тұра қалады,
Дайындалған асындай...
Сонымен күзді өткізді,
Қызуы бір басылмай.
Бүйте берсе Масылбай,
Қорасыз, шепсіз суыққа,
Малын қалмас қатырмай.
* * *
Қолынан түк келмейтін,
Тоғышарлар осындай.
Колхоздан қашан кетеді,
Еңбектің қутын қашырмай?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алма ағаш пен шырмауық

  • 0
  • 0

Шырмауық, Алма ағаштың түбінде өскен,
Кезінде алма ағашпен бір тілдескен.
Бар сырын айтып, мұңын шақты жылап:
— Жатқаным жер бауырлап, ылғи құлап.

Толық

Кенжетай мен Жеңгетай

  • 0
  • 0

— Кенжетай! — деді Жеңгетай, —
Сен, осы бойдақсың ба?
— Бойдақпын.
— Қызын көрдің бе Қой бақтың?

Толық

Бөкей мен Дөкей

  • 0
  • 0

— Астанадан Дөкей кетті!
Күтіп алсын Бөкей депті.
Абыржып ол сасып қалды,
Кнопканы басып қалды.

Толық

Қарап көріңіз