Түрмеде

Хат жаздым халық басқарған балаларға,
Тұс-тұсқа тұрған соң көп бара аларға.
"Алысқа ауып табан кете ме?" - деп,
Қауіп кірді бұл жиылған қараларға.
Өрбігіп, өз ойымда өрттигендей,
Айналдым жан-жағыма қаранарға.
Бақ қонып бастарыңа, ықпал орнап,
Ем боп тұр еткендерің жараларға.
"Алмаспай абаз үйін күтіп тұр!" - деп,
Кеңшілік қылыпсың бір параларға.
Солардың санар - ау деп қатарына,
Келді ағаң бақтарыңды араларға.
Алар деп ойларына үміттармын,
Кірісіп сондайынша шараларға.
Гүжімдей көлеңкелі көріп сендерді,
Қайткенмен келіп тұрмын паналарға.
Жәлеке, Жүсіп пенен Тәңкешеев,
Нұрмұрат Самарковтай даналарға.
Ескертіп екі-үш ауыз әпсанамен,
Тұрекең тоғарды осы араларға.