Өлең, жыр, ақындар

Түрмеде, жатып түрмедегілерге айтқаны

  • 22.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1448
Пірмахан, болдың маған жар мен достай,
Көңілімді тұрған сайын, тұрдың қоштай.
Көркейіп көрсем сені, қалады көңілім,
Халқы үшін қазынадан шыққан қостай.
Жегілмей жеңіл, қиын қызметке,
Арқанда әрқалайда жүрдім бостай.
Жудырып кір, қоңымды бергеннен соң,
Бит, бүрге кіре алмады мені тоспай.
Ойыма бергеніндей болды оның,
Астыма - ат, белге — кемер, басқа — досбай.
Есікте ер сыйлаған отырмайды,
Туынан тіршіліктің тұрса боспай.
Кешікпей кеңшіліктің күні туып,
Кетерсің бетіңе анық болып жоспай.
Сонан соң соңындағы сауысқанның,
Қоясың өкпе-бауырын қалай оспай?
Жарылқап Жаббар Алла, жадыратып,
Халық тегіс қалмас деймін қуаныспай.
Қырық шілтен Қаусыл Қияс, Қыдыр Ілияс,
Көп жүрді көптің бауын суарыспай.
Көз жасын көптің Алла көрсе енді,
Тұра алмас суаруға шұбалыспай.
"Кейіні кеніш — реніштің" болып, халық,
Қолына қайтер дейсің ту ал ыспай?!

1933



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тұрмағамбет пен Әбдікәрім

  • 0
  • 0

Алашқа атың шыққан ақын едің,
Шәрбатын әр ғылымның татып едің.
Жар-жолдас жасыңызда және де ертпей,
Бәйгіге бағасы мол батып едің.

Толық

Жүрсін, Күлән, Шонымға

  • 0
  • 0

Сөз тыңда, Жүрсін менен Күлән, Шоным,
Қысқа емес, аңлауымда, ақыл - тоның.
Жақанға жаратылып келгеннен соң,
Оймаған өлім шіркін кімнің қоңын.

Толық

Зарқұмға айтқаны

  • 0
  • 0

Жаныңнан жақын нәрсе жоқ,
Айырыларсың мұнан да.
"Дүние" деп, дінді ұмытпа,
Қаларсың қаңғып тұманда.

Толық

Қарап көріңіз