Сұлтанға – Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бастырып жібер Сұлтан "батыр Самды",
Екенін аңладың ғой оның мәңгі.
Қосылып ашығымен ойнап, күліп,
Күні - түн сипалатып жатсын санды...
* * *
...Сөз жазып сол себептен, шағынамын,
Кепілге босатуға бар ма емла.
Қалайда, халық қамқоры — мамандарсың,
Пайдасы минутында тиген мыңға.
Сотталып бай, құлақтың қатарында,
Ақталып келіп едім, түсіп сынға.
Кіріп еді шаттық ойға шамадан тыс,
Шамасы, шықтым - ау деп биік шыңға.
Сонда да сона қуған инеліктей,
Жолығып, жүдеу тарттым жыңнан - жыңға!
Кез-келген көреді - тағы, лақтырады,
Қылыштай қалған тат боп, сыймай қынға.
Өткен жыл Октябрьді өткердіңдер,
Той қылып, толғанына он бес жылға!
Бақ қонып бастарыңа байтақ билеп,
Жасаңдар, боп тұрсыңдар жұртқа тұлға.
Қалайда әйел, еркек халық тілектес,
Ойлы боп өздеріндей туған ұлға.
Өзіңдей ұлт үлгерген ұл туғызған,
Рахмет Әліпыллам мим нұмға.
"Құлағын қояр - ау, - деп, үміткермін, -
Мұқият", - қалайда да бізің мұңға.

1937