Өлең, жыр, ақындар

Тұрмағамбет пен Сәнбала

  • 22.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1437
Тұрмағамбет:
Алтайы көз алдымда, көрдім түлкі,
Боларын біле алмадым кімнің мүлкі.
Қуғанмен, қолға түспей, қалсам босқа
— Сақтандым: "Болармын, – деп, – жұртқа күлкі".
Сәнбала, сол туралы серлеттім сыр,
Сенде тұр бұл мүшкілдің ашсаң, кілті.
Сәнбала:
Алтайы қарсы алдыңнан қашса тұрып,
Қалайша ұмтылмайсың алмасқа ұрып?
Қуғанмен жете алмасаң, кінә өзіңнен,
Шараң не, қалған болсаң діңкең құрып.
Онан да өз жөніңмен жүре бермей,
Қайтесің жан-жағыңа мойын бұрып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жоғалған қолғабына айтқаны

  • 0
  • 0

Жоғалды, азаматтар, біздің қолғап,
Суықтан жүруші еді қолды қорғап.
Қолымды тоңғаннан соң, жеңге тығып,
Отырмын бұзып түсті, бұлттай торлап.

Толық

Кете Жүсіп пен Даңмұрынға айтқаны

  • 0
  • 1

Татулық — таусылмайтын кен секілді,
Кен сақтау – шама келсе, шен секілді.
Ортаңда татулықтың тұрса туы,
Дос, дұшпандемес сені "кем секілді".

Толық

Болғанмен білімсізге бақыт серік

  • 0
  • 0

Болғанмен білімсізге бақыт серік,
Жүрмейді жүз айтқанмен, дәулет еріп.
Ұрынып өз-өзінен от пен суға,
Жоқ қылар жошағыдай жинап, теріп.

Толық

Қарап көріңіз