Ескі елес
- 0
- 0
Мен деген — үнсіз ғаламмын,
Қоштасқам дүрмектеріммен.
О, не деп тұрсыз маған, Мұң,
Не істеуге міндетті едім мен?
Өстік – жеті жастамыз,
Өнерпаз жас баламыз.
Қош бол, балабақшамыз,
Біз мектепке барамыз.
Бұл заманда қағаз, қалам тегін, беу,
Маған қалған бар шаруа —
ерінбеу,
яки мына уақытқа желінбеу.
Точна
Өте аз екен