Кілемді неге сабайды?

Дұрыс па өзі мұнысы,
Жақпады ма бір ісі?
Сабап жатыр кілемді,
Тарылады тынысы.

Түзеледі ол қашан,
Қанша қақса - сонша шаң.
Таяқ жеумен өтеді
Осы кілем әрқашан.

Сабағанда жабыла
Бұрқ-бұрқ етер шаңы да.
Шаңнан қашып адамдар
Жоламайды маңына.

«Оны неге сабайды?» -
Деп Қанайбек қарайды.
Құрал оған жөн айтты
Көргендей-ақ талайды:

– Кінә өзіңде, есіңе ал,
Дәнеңе жоқ шошынар.
Шаңға аунамай жәй жүрсе
Сабап оны несі бар?!