Әрине, балаң басқа

Әрине, балаң басқа,
Жарың басқа.
Бөледі көңіліңді қарындас та.
Шаруасы тіршіліктің біткен емес,
Бір кезек дем ал дейсің бәрін тастап.
Не табам шынында үйге қамалғанда?
Не табам өзіме-өзім қаналғанда?!
Бір мезет дұрыс шығар сергіген де,
Бір мезет дұрыс шығар дем алған да
Қызықтың қашқаны ма,
Қуғаны ма?
Осылай тарайды бір у қаныңа.
Жұмыстың бәрін ұмытып,
Қойып кетем
Өмірдің дүрілдеген думанына.
Құштар ғой ойын-тойға өте халық.
Құлағын түрер жырға жата қалып.
Содан соң сері күндер,
Сері түндер
Өзімді қақпақылдап кетеді алып.
Қысқасы,
Жалын сөзден қызып денем,
Ай бойы,
Апта бойы қызық көрем.
Шеті жоқ,
Шегі де жоқ
Керемет бір
Көңілдің шалқарында жүзіп берем.
Келемін баяғыдан жазып, көкем.
Адамға тамақ қана азық па екен!
Жүргенде демалыста өңім кіріп,
Жұмыссыз іштей бірақ азып кетем.