Өлең, жыр, ақындар

Символ

  • 30.04.2019
  • 0
  • 0
  • 5257
Желі-желі,
Көген-көген тел ұстар
Кез алдымда сонау көне қоныстар.
Сәукеле боп,
Бастарына қыздардың
Қона қалған үкілі бір конустар.
Отан тыныш болса керек бұл кезде.
Оттан ыстық басылады гүл кезге...
Батырлардың басындағы дулыға
Өлгеннен соң
Айналады-ау күмбезге!
Қандай болса көктемдегі қыр гүлі,
Сондай сұлу сахараның тұрғыны.
Әр тақия отау болып бөлініп,
Киіз үйге айналады бір күні.
Бірақ тағдыр ұмытпайды пәлеңді.
Соғыс.
Жорық.
Талан-тараж...
Ал енді
Әжелердің ақ жаулығы —
Ақ жалау
Тыныштыққа шақыратын әлемді!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дүрбелең

  • 0
  • 0

Алау тілі әлсін-әлсін ұзарып,
Ашуланды оттың көзі қызарып.
Уақытымды,
Тынышымды,

Толық

Бүиі

  • 0
  • 0

Қасына алып мені ағам,
Қой бағысып жүр едім.
Бүйі көріп даладан
Дүрсілдеді-ау жүрегім!

Толық

Аязда

  • 0
  • 2

Аяз үйге қуып кеп,
Бүгін сұмдық суық деп,
Қабат-қабат киіндім,
Мықтап буып-түйіндім.

Толық

Қарап көріңіз