Алматының аясы
Жүрсең сен аясында Алматының,
Табасың саясында жанға тыным.
Қайтесің Қара теңіз, Қырымдарды,
Артық жер Алматыдан бар ма, күнім?
Жүрсең сен аясында Алматының,
Табасың саясында жанға тыным.
Қайтесің Қара теңіз, Қырымдарды,
Артық жер Алматыдан бар ма, күнім?
Қымбатты қаламыз,
Сымбатты қаламыз.
Қызыға қараңыз,
Туған үй санаңыз.
Армасың, Алматының арықтары,
Көңілдер өздеріңмен қалықтады.
Ақтыңдар ақтарыла көше бойлап,
Баяғы бал әуенге салып тағы.
Алматының көшелері оқтай-ау,
Аспанымен астасады көк бояу.
Жолдарымен жүре бергің келеді,
Көңіліңде, өміріңде жоқ қаяу.
Қанат жайған көсіле,
Алатаудың төсіне.
Алматыны атасаң,
Алма түсер есіңе.
Алматы, асқар тауың аялаған,
Баурында сен балапан саялаған.
Әсемдік әлемдегі бір өзіңде,
Табиғат сыр-сымбатын аямаған.
Алматы – әсемдік қаласы,
Көз тоймас көркіне.
Алатау асқарға қарашы,
Қаласың желпіне.
Алматының көктемі бар керемет,
Дембіл-дембіл күн жауады себелеп.
Бар аймағы барқыт гүлге оранып,
Бұлбұл сайрап, ұшып-қонған көбелек.
Алматыма қарашы –
Ән мен күйдің қаласы.
Ән салады бүлдіршін
Қыздары мен баласы.
Асқарлы Алатау аялаған,
Табиғат бар сыйын аямаған.
Шуақты, бұлақты әсем қала,
Шаттық пен салтанат саялаған.
Алматы – көркем қала,
Алматы – өркен қала.
Сезесің сұлулығын,
Аралап көрсең ғана.
Қасиетті шаңырақ –
Жазушылар одағы.
Жыр алауын жағып ап,
Бастайын бір оданы.
Бақытты мына заманда
Кітапқа құмар бар кісі.
Маған да керек, саған да
Қызықты «Кітап жаршысы».
Ақырын бас аяғыңды,
Тықырлатпа таяғыңды.
Түкірме де, түшкірме де,
Тамағыңа таяп үнді.
Мадақтасақ мадақтайық шопанды,
Шопан жайлы шырқатайық от әнді.
Шопан бүгін – екінші тың ерлері,
Еңбегімен дүбірлеткен Отанды.
Алты күнде аспанды,
Жеті күнде жерді бұл
Жаратумен басталды
Бір Алланың кеңдігі –
Дала тыныш, ана тыныш,
Бесіктегі бала тыныш,
О, Жаратылыс!
Қала оттары сөнбеген,
Қаратаудың бөктерінде
Қанат жайған көкке өріле,
Жадыратып көңілдерді,
Жалындатып өмірлерді,
Көріп пе ең Алатаудың тізбектерін?
Мәңгілік мызғымаған мұз бөктерін?
Қазақтың жазық жатқан жайлауынан
Әдейі тау жотасын іздеп келдім.
Сәлем бердік сәнді қала Талғарға,
Абзал ана, ақсақалды шалдарға.
«Тамашаның» тарландары талайдан
Ынтық еді осындағы жандарға.
Жетісу,
Көркем еді жерің қандай?
Жібектей жұмсақ еді желің қандай?
Жағалап Ақсу менен Көксуыңды,
Дүбірлі дүниеге ғашық болып,
Жетпістің жотасынан асып қонып,
Мақтансам бүгін ерен тасып-толып –
Ол менің бекітілген Заңым болып.
Мынау өмір күрестерден құралған,
Күрестермен орындалған ұлы арман.
Қан төгілген топырақтан – құнардан
Қызғалдақтар бойын түзеп, бұралған.
Танытқан қазағымның қазақтығын,
Танытқан қазағымның азаттығын,
Танытқан қазағымның ғажаптығын,
Айналдым құдіретіңнен, Қазақ тілім!
Отаны бар, елі бар жан әманда,
Бақытты ғой мына байтақ ғаламда.
Отан деген оттан ыстық жалғыз сөз,
Жалын берген, маған-дағы, саған да.
Таулары көкті тіреген,
Басында бұлты түнеген.
Бағында сайрап бұлбұлы,
Даласы қайта түлеген.
Мен ешкімнің тілемес ем азғанын,
Қастандықпен біреуге ор қазғанын.
Тілер едім –
Кешіп өмір саздағын,
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі