Өлеңдер жинағы - 635 бет

Сыйлық

Ертай Ашықбаев

Көкем сыйға үш шар берді,
Үш әріпті жаздым оған!
«А-н-а» деген сөзді көрді,
Алғыс айтты анам маған.

Толық оқу

Жұлдыз

Ертай Ашықбаев

Жұлдыздың көк тұрағы,
Түнде жайнап тұрады.
Өйткені ол – көрікті
Көк аспанның шырағы.

Толық оқу

Бәйшешек

Ертай Ашықбаев

– Бұл қай шешек?
– Гүл – бәйшешек.
Қар астында өседі.
Күнді көрген

Толық оқу

Бал бөпем

Ертай Ашықбаев

Бал-бал бөпем, бал бөпем,
Бал жемістен ал, бөпем.
Шырынына қан, бөпем:
Шырқап әнге сал, бөпем.

Толық оқу

Баба әжем

Ертай Ашықбаев

Баба әжем – киелім:
Басымды иемін.
Жаулығын иіскеп,
Жанымдай сүйемін.

Толық оқу

Анаң келді

Ертай Ашықбаев

«Айналайын, күнім!» – деп,
Анаң келді күлімдеп:
Алақай-ау! Алақай!
Ал қуанғын, балақай:

Толық оқу

Елорда

Нұрлан Қалқа

Елордам менің – Астана,
Осында жаңа бастама.
Сәулетті зәулім үйлер көп,
Көрікті сондай жас қала.

Толық оқу

Алашқа айбын Аңырақай

Ахмет Кендірбекұлы

Аңырақай, Аңырақай – Ар мен Анттың тоғысы,
Аңырақай – алау атқан жүректердің соғысы.
Аңыраған ана уанған,
Абдыраған ел қуанған,

Толық оқу

Мың бала

Ахмет Кендірбекұлы

Ғасырлар сыр шерткен еткеннен мұңдана,
Елім деп күңіренген домбыра-жыр-дала.
Найзағай секілді жарқ етті жауына,
Сартайдай батырдың соңында мың бала.

Толық оқу

Аңсау

Ахмет Кендірбекұлы

Таң атқанда ойнап жатса Әнұран,
Мен кішкентай Отанымды сағынам.
Туған елдің босағасы, жігіттер,
Артық екен ханның алтын тағынан.

Толық оқу

Арғымақ

Ахмет Кендірбекұлы

Тілімізді басқан кезде жар құлап,
Туды қоғам туған айдай балбырап.
«Қазақ тілі» – дөнен, құнан, тай емес,
Туғаннан-ақ тулап жүрген арғымақ!

Толық оқу

Желтоқсан

Ахмет Кендірбекұлы

Көрінбес түрім де ерен, үнім де ерен,
Жүректің жарқылынан жырымды өрем.
Желінен желтоқсанның жаурап біткен,
Жалқы өскен жапырақтың күйін көрем.

Толық оқу

Жылылық

Ахмет Кендірбекұлы

Анық білем, жылылық бар көктемде,
Жылы жаңбыр себелеп бір төккенде.
Өн бойыңа жылылық боп тарайды,
Әке-шешең маңдайыңнан өпкенде.

Толық оқу

Киіз үй

Әбубәкір Қайран

Есейіп қалдың, міне, жеткіншегім,
Бойыңа мін тақпайды ешкім сенің.
Ұлтыңның ұлы болып қалу үшін
Керек қой білік, білім, өткір сезім.

Толық оқу

Кереге

Әбубәкір Қайран

Үй жасау керегеден басталады,
Оңайлау бұдан көрі басқалары.
Ағашы керегенің – сағаналар,
Біркелкі, қатар-қатар тасталады.

Толық оқу

Уық

Әбубәкір Қайран

Тоқталып киіз үйдің уығына,
Көрейік мұны дағы біз ұғына.
Болса да жалғыз ағаш сырық сынды,
Көп мұның қиыны да, қызығы да.

Толық оқу

Шаңырақ

Әбубәкір Қайран

Ат, затын биік ұстар ғұмырында
Шаңырақ мәнді қазақ ұғымында.
Астында шаңырақтың дүниеге кеп,
Жар сүйіп, еркелетер қыз-ұлын да.

Толық оқу

Сықырлауық

Әбубәкір Қайран

Ауызғы керегемен қосақтағы –
Есігі киіз үйдің қос ашпалы.
Айқара ашылады қонағына,
Секілді қазақтардың құшақтары.

Толық оқу

Жабынды

Әбубәкір Қайран

Сөз етсем киіз үйдің сүйектерін,
Жеткіншек, бір сен үшін жыр еткенім.
Тек қана құрғақ жырлап қою емес,
Аралас саған деген тілектерім.

Толық оқу

Құмырсқа

Әкім Ысқақ

Құмырсқам-ай, құмырсқа
Тоқта, бір сәт, тыныста!
Зыр жүгіріп барасың,
Асықтың ба жұмысқа?

Толық оқу

Кім кінәлі?

Әкім Ысқақ

Бапақ шықты тақтаға,
Көздегені «бес» еді.
Жазды есепті мақтана
Үйге берген кешегі.

Толық оқу

Білемін ғой

Әкім Ысқақ

– Конфеттің бұл ұнарын
Сездіріп тұр жанарың.
Соның қайдан шығарын
Білесің бе, қарағым? –

Толық оқу

Әйнек

Әкім Ысқақ

Інісіне төрттегі
«Әліппесін» алып кеп.
Ары-бері парақтап,
Былай деді Салықбек:

Толық оқу

Таубай

Әкім Ысқақ

Бәтеңкесі бір күнде
Жыртылады, пай-пай.
Балшық кешіп, ішінде,
Су тұрады, пай-пай.

Толық оқу

Алдар Көсе

Әкім Ысқақ

– Ау, Бапақжан, бұл қалай,
Қой дегенге тыңдамай,
Өтірік айта бересің,
Кімге ұқсап келесің?

Толық оқу