Кіру Тіркелу
Өлең, жыр, ақындар
  1. Негізгі бет
  2. Темірхан Медетбек өлеңдері

Ілмек бойынша іздеу

Өлеңдер (935)

Сыпыра жырау

Басына
Қара бұлт бүркенiп
Қаратау болып теңселдi.
Төбесiне

Толық

Мейірім

Кенезесi кеуiп келгеннiң
Таңдайын жiбiтетiн
Бұлақсың.
Қара түнекте қалғанның –

Толық

Шерхан Мұртаза

Қабағы
Жауар бұлттай түйiлiп,
Қастары
Адырнадай иiлiп

Толық

Түрме

Елiмнiң үстiне
Елдердi көшiрiп төктi.
Ерегесiп ем
Өшiгiп кеттi.

Толық

Айығып кетер ме екен?!

Дәл қазiр
Жерiм де ауру,
Елiм де ауру.
Жерiм –

Толық

Нала

Жерi құт қайнатқан,
Ошағы құрт қайнатқан;
Iбiлiсiңдi iреп,
Албастыңды

Толық

Қорлану

Табанға салды.
Талауға түсiрдi.
Тазы қуған түлкi еттi.
Күлкi еттi.

Толық

Кім екенімді білдім

Құшағым –
Тауды құшақтайтындай –
Кең едi.
Көңiлiм –

Толық

Айбат

Қаhарландым! –
Бiр қолыммен
Тау шайқадым.
Бiр қолыммен

Толық

Опыну

Өз тiлiн,
Өз дiнiн бiлмейтiн
Бiреулер –
Аспаннан түскендей! –

Толық

Мыстан кемпір

Алтын сақамды алам деп
«Отырса тұра алмайтын,
Тұрса отыра алмайтын»
Мыстан кемпiрмен алыстым.

Толық

Наурыз келдi

Наурыз келдi!
Қара жер семiрiп
Бөгiп жатыр.
Төрт түлiк малым

Толық

Жер шары

Сенi бiз
Анамыз деймiз.
Сен үшiн
Күйемiз, жанамыз деймiз.

Толық

Маған ендi не дейсiң?!

Жерге қолымды салсам
Байлық ұстадым.
Көкке қолымды созсам
Айды ұстадым.

Толық

Сөздiң атасы өлген күн

Бүгiн тал түсте
Шындықты айта алмаған
Сөздiң
Атасы өлдi.

Толық

Ұлы адамның қабірі басында

Арқырап жатқан
Таудай қара тасқынға
Қасқайып қарсы жүретiн
Қайығым едiң.

Толық

Қобыландым қолбала болды

Сойым мен кескегiм
Жыртылған қайыққа
Ескек болды.
Қобыландым қолбала,

Толық

Жалған арман

Шiркiн-ай!
Парықсызды –
Құлақшекесiнен! –
Құлаштап тұрып ұрсам.

Толық

Ертегi әлемiм

Ертегi әлемiм!
Сенi еске алып ем
Күндей күркiреп,
Айдаhардай бүктелiп

Толық

Қайда? Неге?

Бәрi де тарыдай ұсақ
Құмдай майда.
Бiр кездегi
Таудай зорайып жататын

Толық

Нақыл сөздер