Akniettazhikhanova

Akniettazhikhanova - өлеңдері

Akniettazhikhanova жариялаған өлеңдер осы бетте берілген.

Сыймай кеткен маңдайға сұңқар-ақын

Akniettazhikhanova

Жүрген сәтте еліңді сүйіп ерен,
Тіршіліктің бұзылды күйі неден?
Сыймай кеткен маңдайға сұңқар-ақын,
«Аға сені түсімде жиі көрем».

Akniettazhikhanova

Жүзді екен деп жүгі жұмбақ бір кеме,
Бақыт-бақты шет елдерден іздеме.
Туған жерге табын-дағы тер төккен,
Байлық деген тұнып тұр ғой іргеде.

Akniettazhikhanova

Қалам алған қолына,
Тарихымды зерттеген.
Дара шапқан әрдайым,
Жанына жан ертпеген.

Akniettazhikhanova

Қасиетті, қара нардай алып та,
Қорған болу басты міндет-халыққа.
Азаттығын аңсап жеткен қазақты,
Алып шығу басты парыз-жарыққа.

Akniettazhikhanova

Сескенбеген жауынан,
Махамбет нағыз ер еді.
Тыныштығы елінің ,
Болатын оған керегі.

Akniettazhikhanova

Жүректегі жеткізетін жырымды,
Тілім - қазақ, ұшқын атқан жалыны.
Ақтаратын өлеңім мен сырымды,
Тілім - қазақ, түркілердің сарыны.