Нұрайым Нұрқабылова - өлеңдері

Әткеншек әуені

Саналы қыз дейтінсіз!
Саналы қыз!
Саналылау болған соң жаралымыз.
Барды-жоқты сөз етіп, сылтауратып,

Сабылысыңды жасырып қалған сәт қанша

Сабылысыңды жасырып қалған сәт қанша?!
Не болар екен көңіл-сандықты ақтарса?!

Мен жүрген мынау тағдырдың жолы тайғанақ,

Басыма сосын қона бермейді бақ та онша...

Сол жағыңды келе ме дір еткізгің?

Сол жағыңды келе ме дір еткізгің?!

“Сүй ғұмырды”. Бұл – жақсы тілек күзгі.

Күлсалғышта қаншама ой қоғам жайлы...

Мұңсалғышқа ұқсайды жүрек біздің...

Ол өмір сүргісі кеп

Мың тырна

Бір мекеннің күлі көкке ұшты бізден шалғайда,
Тек бірлік деп арайлап бір ататұғын таң қайда?
Көк аспаннан адам жауған, сол жарылыс кезінде
Бір бүлдіршін аман қалды таңқаларлық жағдайда.