Иранда әлеуметтік-экономикалық наразылықтар жалғасуда

     Иран көшелері соңғы айларда тыныштықты ұмытты. Кеше ғана күнделікті өмірдің куәсі болған алаңдар мен базарлар бүгін оқ даусы, айқай мен қан иісі сіңген қорқыныш мекенінеайналды. Бұл — жай ғана наразылық емес. Бұл — халықтың жанайқайы, үнсіздікке мәжбүр етілген елдің соңғы үміті.

Көтеріліс экономикалық қиындықтардан басталды. Инфляция, жұмыссыздық, азық-түлік бағасының шарықтауы қарапайым халықты титықтатты. Алайда мәселе тек нан мен ақшада емес еді. Адамдар қорқынышпен өмір сүруден, сөз айтуға тыйым салынған қоғамнан, еркіндіктің жоқтығынан шаршады. Наразылықтар елдің түкпір-түкпірін шарпыды. Көшеге шыққандардың арасында студенттер де, жұмысшылар да, аналар да болды. Бірақ биліктің жауабы аяусыз еді. Қауіпсіздік күштері шерулерді күшпен басты. Куәгерлердің айтуынша, бейбіт тұрғындарға оқ атылған, жүздеген адам жараланған, мыңдағаны қамауға алынған.

Ең қорқыныштысы — адамдардың көзінен айырылғаны, түрмелерде азапталғаны туралы мәліметтер. Интернет өшіріліп, ел сыртқы әлемнен оқшауланды. Бұл — шындықты жасырудың амалы. Бірақ қорқыныш бәрін өшіре алмады. Себебі халықтың ашуы мен үміті одан да күшті еді.

Ирандағы бұл көтеріліс — бір күндік толқу емес. Бұл — жүйеге қарсы шыққан ұлттың қасіретті күресі. Әлем бұл трагедияға қарап үнсіз қала ма, әлде адам өмірінен қымбат ештеңе жоқ екенін дәлелдей ме — ол әлі белгісіз.

Бір нәрсе анық:

Иран көшелерінде төгілген қан-ешқашан ұмытылмайды.

“Journiverse” білім беру орталығының оқушысы: Қуанышбайқызы Альбина