Екі достың үлкен қадамы

Мектеп – тек білім беретін орын емес, ол адамның мінезі қалыптасатын, өмірге алғашқы қадам жасайтын мекен. Мен 11-сыныптың сынып жетекшісі болған жылдары көптеген оқушылармен жұмыс істедім. Солардың ішінде Амир мен Таир есімді оқушыларым ерекше есте қалды.

Екеуі де сабақты жақсы оқитын, ізденуге құштар, тәртібімен өзгелерге үлгі бола білетін балалар еді. Бірақ олардың басты ерекшелігі – бір-біріне деген сыйластығы мен достығы болатын.

Амир жауапкершілігі мол, байыпты оқушы еді. Ол әр тапсырманы тиянақты орындап, өз мақсатына жетуге тырысатын. Ал Таир белсенділігімен, алғырлығымен ерекшеленетін. Бірінің бойындағы қасиетін екіншісі толықтырып тұратын.

Сабақ кезінде қиын тапсырма берілсе, олар ешқашан «мен білмеймін» деп тоқтап қалмайтын. Бірге ойланып, бірге шешім іздейтін. Олардың осы әрекетін көріп, мен әрдайым қуанып жүретінмін. Себебі нағыз білім – тек жақсы баға алу емес, алған біліміңді дұрыс пайдалана білу.

Бір күні сынып сағатында оқушылармен болашақ туралы әңгімелестік.

— Мектеп бітіргеннен кейін өмір сендерге түрлі сынақтар береді. Сол кезде сендерге тек білім емес, мінездерің мен адамдық қасиеттерің көмектеседі, — дедім.

Амир мен Таир бұл сөздерді мұқият тыңдады.

Уақыт өте келе мектеппен қоштасатын күн де келді. Кеше ғана сыныпта отырған оқушыларым бүгін өз армандарына қарай жолға шыққалы тұрды.

Сол күні Амир мен Таир маған келіп:

— Апай, мектепте біз тек сабақ оқып қана қоймадық. Біз жауапкершілікті, достықты және еңбектің қадірін үйрендік, — деді.

Осы сөздерді естігенде жүрегім жылып қалды.

Ұстаз үшін ең үлкен қуаныш – оқушысының жақсы білім алып қана қоймай, өмірде дұрыс жол таба алатын азамат болып қалыптасуы.

Амир мен Таир маған бір нәрсені көрсетті: жақсы дос пен дұрыс бағыт адамды алға жетелейді. Ал мектеп қабырғасында қалыптасқан жақсы әдеттер өмір бойы адамға серік болады.

Олардың әрқайсысына қарап отырып, мен ұстаздық еңбектің ең үлкен жемісі – шәкірттің жарқын болашағына сеніммен қарау екенін түсіндім.